Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.
Εκτύπωση

33 χρόνια στα σχολεία του Παπάγου

on .

yvoni

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ 30 ΜΕΡΕΣ

Σε περίπου 3,5 χιλιάδες Παπαγιωτόπουλα έχει προσφέρει τις υπηρεσίες της τα τελευταία 33 χρόνια η Υβόνη. Πρόκειται για τον άνθρωπο που για τρεις ολόκληρες δεκαετίες αποτελεί τη μόνη σταθερή αξία στο 2ο και 3ο Δημοτικά Σχολεία Παπάγου μιας και είναι πάντα εκεί για όλες τις δουλειές. Αν και κατά κύριο λόγο είναι η υπεύθυνη του κυλικείου, η Υβόνη Μητσιώτη ξέρει τα πάντα για τη λειτουργία των συστεγαζόμενων σχολείων γι αυτό και προσφέρει τη βοήθειά της όπου της ζητηθεί έχοντας τη λύση σε κάθε πρόβλημα. Η ίδια είναι μια γλυκύτατη γυναίκα-μητρική φιγούρα θα έλεγε κανείς-η οποία έχει μια καλή κουβέντα για όλα τα παιδιά και έναν ξεχωριστό χειρισμό για καθένα από αυτά. Άλλωστε, τα γνωρίζει ένα προς ένα με τα ονόματά τους, ακόμα και εκείνα που συνάντησε 30 χρόνια πριν. Είναι μαθητές που μεγάλωσαν, που έγιναν γονείς και που πλέον φέρνουν τα δικά τους παιδιά υπό τη σκέπη της Υβόνης. Και παρόλο που έχει τόσα πολλά βιώματα, όταν η ίδια βρίσκεται στο σχολείο νιώθει ότι ακόμη είναι 20 χρονών…Εμείς τη συναντήσαμε ένα ωραίο πρωινό, μείναμε με τις καλύτερες εντυπώσεις και δεν έχουμε παρά να της ευχηθούμε να δει και τα εγγόνια των μαθητών της.

Κυρία Υβόνη πότε  πρωτήρθατε στου Παπάγου;

Στον Παπάγο ήρθα το 1981 με τον σύζυγο και τα τρία μικρά παιδιά μου. Προηγουμένως ζούσαμε στην επαρχία, στην Ήπειρο. Η αδερφή μου έμενε στην Αγία Παρασκευή και είχε κάτι γνωστούς δασκάλους στο 1ο Δημοτικό Παπάγου στην Ιωνίας και μας είπε ότι υπήρχαν ανάγκες στο κυλικείο. Έτσι, για δύο χρόνια εργάστηκα με τον άνδρα μου στο 1ο Δημοτικό και το ‘83 ήρθαμε εδώ, στα σχολεία της Μακεδονίας. Στην αρχή βέβαια η προσαρμογή ήταν δύσκολη αλλά έπειτα έφτιαξαν όλα.

Τι μορφή είχε τότε το σχολείο;

Το σχολείο τότε πάνω κάτω είχε τη σημερινή του μορφή, είχε τα δύο μεγάλα κτίρια και την αίθουσα τελετών. Όμως, τότε λειτουργούσε πρωί-απόγευμα και λεγόταν 2ο και 4ο Δημοτικό Παπάγου. Μετά έγιναν οι προκάτ αίθουσες, τα παιδιά λιγοστέψαν και λειτουργούσε μόνο τα πρωινά.  

Η καθημερινότητά σας στο σχολείο πώς είναι;

Καταρχήν, να διευκρινίσουμε ότι υπεύθυνη στο κυλικείο είναι πλέον η κόρη μου. Εγώ τη βοηθάω στο κυλικείο και παράλληλα έχω γενικά καθήκοντα. Βρίσκομαι στο σχολείο από το πρωί μέχρι και το βράδυ που γίνονται τα μαθήματα του Λυκείου Ελληνίδων. Κάνω δηλαδή τα πάντα μιας και ξέρω απ’ έξω και ανακατωτά το σχολείο. Και ό,τι κάνω μου αρέσει. Και φυσικά η καθημερινότητα είναι υπέροχη. Όπως υπέροχο είναι και το να  βλέπω παιδιά που πήγαιναν εδώ σχολείο να έχουν μεγαλώσει, να είναι γονείς και να φέρνουν τα παιδιά τους.

Ποια είναι η σχέση σας με τα παιδιά;

Τα λατρεύω και εκείνα το ίδιο. Όποτε με βλέπουν με πειράζουν, μου λένε ατάκες και θέλουν να είμαστε κοντά. Να φανταστείτε προχθές η Κατερίνα έβαλε έναν Ηπειρώτικο χορό και χορεύαμε-μιας και κάνω μαθήματα και στο Λύκειο Ελληνίδων-και τα παιδιά έτρεχαν για το ποιος θα με πρωτοπιάσει απ' το χέρι. Δε λέω, πάντα με προσέχουν και τα προσέχω πολύ. Επίσης, με τους διευθυντές, τους δασκάλους και τους γονείς έχουμε άψογη συνεργασία. Πάντα με συγκινούν γιατί με βλέπουν σαν άξια συνεργάτη τους και εκτιμούν τη δουλειά που κάνω. Και πάντα με τιμούν με την πρόσκλησή τους, όχι μόνο στις γιορτές και δραστηριότητες του σχολείου αλλά και σε ό,τι κάνουν εκτός. Γενικά, η σχολική κοινότητα με στήριξε πάρα πολύ ειδικά όταν έφυγε από τη ζωή ο άνδρας μου πριν από 15 χρόνια. Συγκινούμαι και που το λέω. Αλλά και τα παιδιά με βοήθησαν να ορθοποδήσω.

yvonikaikori

Ποια είναι η πιο μοναδική στιγμή που ζήσατε στο σχολείο;

Όλες οι μέρες είναι μοναδικές για μένα και αυτό οφείλεται στη σχέση μου τα παιδιά. Το σχολείο είναι η ζωή μου. Σκεφτείτε ότι μόνο για ύπνο πηγαίνω σπίτι μου. Δηλαδή…τζάμπα πληρώνω ενοίκιο!  Μπορώ να πω ότι έχω εξάρτηση με το σχολείο αφού εδώ νιώθω ότι είμαι 20 χρονών. Αυτή την εξάρτηση την αισθάνομαι έντονα το καλοκαίρι πριν φύγω στο χωριό που βλέπω το σχολείο έρημο και με πιάνει ψυχοπλάκωμα.

Έχετε παρατηρήσει αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες λόγω κρίσης;

Φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο τα τελευταία χρόνια βλέπω ότι υπάρχουν προβλήματα, ο κόσμος είναι πιεσμένος όπως όλοι και φαίνεται ότι η κρίση έχει αντίκτυπο στις συνήθειες των παιδιών.

Φέτος βγήκε και νέα εγκύκλιος από το Υπουργείο για τα προϊόντα των κυλικείων.

Μάλιστα. Πλέον είναι πολύ αυστηρά τα πράγματα και τα προϊόντα είναι πολύ περιορισμένα. Το αρνητικό όμως για τον κλάδο μας είναι οι διατιμήσεις. Για παράδειγμα, το κουλούρι κοστίζει 40 λεπτά και το νερό 35 λεπτά. Στο φούρνο πιο ακριβά το βρίσκεις. Το νεράκι παντού κοστίζει 50 λεπτά. Και ναι μεν είναι καλό για τους καταναλωτές όμως αυτός ο περιορισμός ισχύει μόνο για εμάς. Το άσχημο με τα κυλικεία είναι ότι νομίζουν ότι βγάζουν πολλά χρήματα και στις δημοπρασίες εμφανίζονται υποψήφιοι, τα χτυπάνε και στο τέλος δεν μπορούν να τα πληρώσουν. Αν υπολογίσετε τις μέρες του σχολείο δεν είναι πολλές. Η εικόνα που πλανάται δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ο Δήμος θα μπορούσε να βοηθήσει με κάποιον τρόπο τη δουλειά σας;

Όπως ανέφερα προηγουμένως ένα ερώτημα είναι εάν εκείνοι που στις δημοπρασίες χτυπάνε τα κυλικεία σε πολύ υψηλές τιμές θα μπορούν αργότερα να τα πληρώσουν.  Αυτό συμβαίνει σε αρκετά κυλικεία, είναι συνηθισμένο φαινόμενο και ο Δήμος θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να το περιφρουρήσει. Πρέπει να μετράει και το πόσο αξιόπιστος είναι κάποιος, εάν κάνει καλά τη δουλειά του κλπ. Πρέπει να ακούγεται η γνώμη του συλλόγου διδασκόντων και γονέων. Να μετράει το σύνολο. Ο προμηθευτής μας έλεγε για ένα σχολείο που προηγουμένως το είχε ένας κύριος με τον οποίο ήταν όλοι πολύ ευχαριστημένοι. Τελικά όμως στη δημοπρασία το πήρε ένας μάλλον ακατάλληλος κύριος ο οποίος το χτύπησε σε πολύ υψηλή τιμή και βέβαια αργότερα το άφησε γιατί δεν έβγαινε…

Για το μέλλον ποια είναι τα σχέδιά σας;

Το μόνο που ξέρω είναι ότι όσο είμαι όρθια θα είμαι εδώ. Δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο μεθαύριο όμως ακόμη νιώθω πολύ δυνατή.


Simple Disqus Comments