Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.
 για Νewsletter    

Εκτύπωση

Επιτέλους να προωθήσουμε το ποδήλατο. Του Χάρη Κουγιουμτζόπουλου

on .

 

xaristelikoteliko

Επιτέλους να προωθήσουμε το ποδήλατο

Εδώ και μερικά χρόνια έχει παρουσιαστεί στην Ευρώπη και στην Αμερική ένα τεράστιο κίνημα που ξεκινάει από τις φτωχογειτονιές της Αγγλίας και φτάνει μέχρι την Κομισιόν της Ευρωπαϊκής Ενωσης και την πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών την κα Ομπάμα, το κίνημα του ποδηλάτου.

Από τους ενεργούς πολίτες και από τους μεγάλους διεθνείς οργανισμούς γίνεται μια τεράστια προσπάθεια να πειστεί ο απλός άνθρωπος της καθημερινότητας να χρησιμοποιήσει το ποδήλατο για να μεταφερθεί ειδικά μέσα στην πόλη.

Αυτό συμβαίνει πρώτα από όλα γιατί διαπιστώθηκε ιδιωτικά αλλά και συνολικά ότι ο υπερκαταναλωτισμός και ανάδειξη του Ι.Χ. σε ιερή αγελάδα των μεταφορών ήταν ένα τεράστιο λάθος του προηγούμενου αιώνα που δημιούργησε έναν τεράστιο όγκο προβλημάτων. Το 50% των μετακινήσεων μέσα στην πόλη αφο΄ρα μετακινήσεις κάτω των 2,5 χιλιομέτρων και γίνεται με Ι.Χ. χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.

Υστερα ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να ζει με το Ι.Χ. Εδώ και 7.500 χρόνια ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να περπατάει τουλάχιστον 14 χιλιόμετρα την ημέρα και από την δεκαετία του ΄60 και μετά ο άνθρωπος της πόλης περπατάει 100 με 150 μέτρα κατά μέσο όρο. Αυτή η αλλαγή του μοντέλου ζωής έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην υγεία του και ένα ασύλληπτο ποσό ιατρικής δαπάνης.

Ενα τεράστιο κίνημα ποδηλατιστών λοιπόν που καθημερινά αυξάνεται και μετά την κρίση ραγδαία, διεκδικεί το δικαίωμα να μετακινείται ασφαλώς με το ποδήλατο στους δρόμους.

Και καθημερινά όλο και περισσότεροι δημόσιοι οργανισμοί υιοθετούν αυτήν την διεκδίκηση και αναγνωρίζουν αυ΄το το δικαίωμα.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση ενέταξε το ποδήλατο στον τομέα των μεταφορών και χρηματοδοτεί υποδομές και δράσεις για την διάδοσή του. Ολες σχεδόν οι ευρωπαϊκές πόλεις θεσπίζουν κυκλοφοριακούς κανόνες, φτιάχνουν δίκτυα ποδηλατοδρόμων και υποδομές στάθμευσης, κάνουν καμπάνιες για την χρήση και τον σεβασμό του ποδηλάτου.

Το Υπουργείο Μεταφορών αλλάζει τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και περιλαμβάνει τα δικαιώματα του ποδηλάτου, ενώ χρηματοδοτεί υποδομές και δράσεις όπως το κοινόχρηστο σύστημα του ποδηλάτου.

Και βέβαια όλο και περισσότεροι δήμοι κατασκευάζουν δίκτυα ποδηλατοδρόμων και αναπτύσσουν δράσεις για την προώθηση του ποδηλάτου.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θεσπίσει πληθώρα βραβείων για τους δήμους που αναπτύσσουν δράσεις και πολιτικές προώθησης του ποδηλάτου και σχηματίζουν δίκτυα ανταλλαγής εμπειριών και καλών πρακτικών.

Ο βασικός λόγος που γίνονται όλα αυτά είναι ότι όλοι οι κυκλοφοριολόγοι – συγκοινωνιολόγοι, μετά από 50 περίπου χρόνια μετρήσεων, σχεδιασμών, δοκιμών και μελετών, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το κυκλοφοριακό πρόβλημα με Ι.Χ. δεν λύνεται με τίποτα. Οτι και να κάνεις πάντα θα έχεις έναν τεράστιο κυκλοφοριακό έμφραγμα, έναν πολύ μεγάλο βαθμό δυσφορίας των εποχούμενων, ένα πολύ μεγάλο αριθμό θανατηφόρων ατυχημάτων και ένα ογκώδες πρόβλημα στάθμευσης και παραβατικότητας.

Ο δεύτερος λόγος είναι η υγεία των ανθρώπων της πόλης. Η υγεία του συνολικού πληθυσμού μιας πόλης.

Ποδηλατώντας, ενισχύουμε και βελτιώνουμε το μυοσκελετικό μας αλλά και το καρδιοαναπνευστικό μας σύστημα, έχουμε ψυχολογική ηρεμία, καταπολεμούμε τις αϋπνίες, μπορούμε να χάσουμε περιττά κιλά και αντιμετωπίζουμε την οστεοπόρωση και τις οσφυαλγίες, και ισχιαλγίες και χαρίζουμε ποιότητα και ζωή στη ζωή μας.

Ειδικά για τα παιδιά που αναπτύσσονται η καθημερινή χρήση του ποδηλάτου μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια για την υγεία στην υπόλοιπη ζωή τους

Και βέβαια σημαντική είναι διάσταση του περιβάλλοντος. Η ατμοσφαιρική ρύπανση και η ηχορύπανση που δημιουργεί το Ι.Χ. είναι κάποια από τα βασικά περιβαλλοντικά προβλήματα που έμειναν άλυτα στην εποχή μας.

Και πρόσφατα προστέθηκε και το οικονομικό στοιχείο. Το Ι.Χ. έχει γίνει πια ένα από τα βασικά στοιχεία της συνολικής δαπάνης ενός νοικοκυριού.

Ουσιαστικά βέβαια και τα τέσσερα παραπάνω στοιχεία, κυκλοφορία στην πόλη, άσκηση, περιβάλλον, οικονομία, καθορίζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και την ψυχική και σωματική υγεία τους.

Γι αυτούς τους τέσσερις λόγους αποτελεί και προσωπική επιλογή του καθενός και γενική πολιτική επιλογή η χρήση του ποδηλάτου.

Και ένα απο τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής ενός σύγχρονου δήμου είναι βιώσιμη κινητικότητα που σημαίνει μια κινητικότητα που να έχει τεράστια ή απεριόριστα περιθώρια ανάπτυξης και βιωσιμότητας.

Ενας δήμος πρέπει να εφαρμόζει με ένταση, πολιτική προώθησης του ποδηλάτου. Πρώτα από όλα για να εξασφαλίσει στους ήδη ποδηλατούντες, το δικαίωμα ασφαλούς μετακίνησης στους δρόμους του. Υστερα για να αυξήσει τον πληθυσμό που κινείται με ποδήλατο στην πόλη του. Και τρίτον για να μειώσει τα προβλήματα κυκλοφορίας και στάθμευσης στους δρόμους του που τελικά αυξάνουν τον βαθμό δυσφορίας των κατοίκων.

Και τί κάνουν σήμερα οι σύγχρονοι δήμοι της Ευρώπης για να πετύχουν την τα παραπάνω;

Πρώτα από όλα καμπάνιες και ποδηλατική αγωγή ξεκινώντας από τα σχολεία. Καμπάνιες σε όλους τους δημόσιους χώρους και οδηγίες καλής χρήσης του ποδηλάτου. Οπως και συνεχείς εκδηλώσεις που δίνουν την ευκαιρία και παροτρύνουν τους κατοίκους για μια πρώτη φορά και μια δοκιμή με το ποδήλατο.

Υστερα δημιουργώντας υποδομές ξεκινώντας από τις υποδομές ασφαλούς στάθμευσης στα σχολεία και στους υπόλοιπους χώρους και εγκαθιστώντας ένα μεγάλο δίκτυο σήμανσης σε όλους τους δρόμους.

Κατόπιν συνδέοντας τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς με σταθμούς ποδηλάτου και στην συνέχεια βέβαια δημιουργώντας ποδηλατολωρίδες και ποδηλατόδρομους που να ενώνουν πολυσύχναστα σημεία της πόλης. Πολλές πόλεις εφαρμόζουν και το σύστημα ενοικίασης του κοινόχρηστου ποδηλάτου με στόχο την μετεπιβίβαση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Αλλές δημιουργούν δρόμους για ταχύτητες κάτω των 30 Χλμ/ώρα.

Πολλές πόλεις κάνουν και εκπτώσεις είτε σε εκδηλώσεις είτε ακόμη και στα τέλη που πληρώνουν οι δημότες όταν χρησιμοποιούν ποδήλατα.

Και όλα αυτά βέβαια δεν γίνονται σε καμία περίπτωση αναίμακτα. Ούτε στις πιο πολιτισμένες χώρες του κόσμου. Παντού οι δημοτικές αρχές συγκρούονται στην αρχή με μεγάλες μερίδες πληθυσμού μέχρι και αυτές να κατανοήσουν την αναγκαιότητα και να χρησιμοποιήσουν στο τέλος το ποδήλατο. Ειδικά στους δρόμους όπου δημιουργούνται οι ποδηλατοδιαδρομές οι αντιδράσεις είναι σοβαρές. Η συνύπαρξη ποδηλάτου και Ι.Χ. είναι μια δύσκολη υπόθεση.

Είναι όμως μια αναγκαιότητα και μια προοδευτική προοπτική του νέου τρόπου ζωής που θα υιοθετηθεί από τον μελλοντικό κάτοικο της πόλης.

Οι συντηρητικές δημοτικές αρχές είναι διστακτικές. Κάνουν ορισμένες κινήσεις, κυρίως καμπάνιες, αλλά ουσιαστικά δεν παρεμβαίνουν και δεν αναστατώνουν τις μετακινήσεις στην πόλη τους διαιωνίζοντας το πρόβλημα. Δεν υιοθετούν στην ουσία την βιώσιμη κινητικότητα, αλλά απλά συναινούν σε ένα όραμα που ποτέ δεν υλοποιείται.

Πρέπει όμως αυτή η νοοτροπία επιτέλους να αλλάξει. Πρέπει επιτέλους να δούμε κι εμείς τις ευρωπαϊκές τάσεις που προπορεύονται λόγω του ότι ζουν σε πιο έντονο βαθμό τα προβλήματα της πόλης και τολμούν να επιχειρήσουν και να δοκιμάσουν.