Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.
Εκτύπωση

Καταγγέλλω όσους κατάλαβαν. Του Χάρη Κουγιουμτζόπουλου

on .

xaristelikoteliko

Οι εκλογές που μας πέρασαν έδειξαν νομίζω με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι η κοινωνία δεν θέλει με τίποτα να αλλάξει. Θέλει απλά να ανανεωθεί. Θέλει απλά να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς.

Οι ίδιοι μηχανισμοί, οι ίδιες αντιλήψεις, οι ίδιες μέθοδοι, οι ίδιες εκλογικές συμπεριφορές, οι ίδιες εκλογικές σχέσεις, με νέο πρόσωπο.
Η κοινωνία απέδειξε ότι δεν είναι διατεθειμένη να ρισκάρει, να ανατρέψει, να προχωρήσει μπροστά. Η ίδια η κοινωνία απέδειξε ότι δεν είναι έτοιμη να δεχτεί το καινούργιο και αυτό που δεν έχει συνηθίσει.
 
Σχολιάζει με συμπάθεια και θαυμασμό το καινούργιο και το καινοτόμο, αλλά δεν τολμάει να το ψηφίσει. Ψηφίζει το παλιό, παραδοσιακό και σίγουρο και δικαιώνει με απόλυτο τρόπο όσους δεν της έχουν εμπιστοσύνη και δεν πιστεύουν ότι πρέπει να ασχοληθούνε μαζί της.
 
Και σήμερα θα γίνω πολύ κακός. Καταγγέλω όλους όσους αποτελούν τη μεγάλη ομάδα των ευαισθητοποιημένων, σκεπτόμενων πολιτών και οι οποίοι έμειναν αμέτοχοι και ανενεργοί και απείχαν από όλη την προσπάθεια των 8Προτάσεων "γιατί είχαν δουλειές και ήταν απασχολημένοι" ή γιατί "δεν θέλουν να μπλέκουν, σε τέτοιου είδους διαδικασίες".
 
Θα σας πικράνω αλλά αυτούς θεωρώ υπεύθυνους για το εκλογικό αποτέλεσμα.
 
Δεν θεωρώ υπεύθυνους όλους εκείνους που δεν έμαθαν ή δεν άκουσαν για τις 8Προτάσεις. Δεν θεωρώ υπεύθυνους όσους για τους δικούς τους ατομικούς πελατειακούς λόγους, ψήφισαν κάτι άλλο, δεν θεωρώ υπεύθυνους όλους αυτούς που δεν κατάλαβαν τις 8Προτάσεις.
 
Θεωρώ υπεύθυνους όλους εκείνους που στεναχωρήθηκαν το βράδυ των εκλογών και που ψήφισαν τις 8Προτάσεις,  ενώ στάθηκαν απλοί παρατηρητές  κατά την διάρκεια της εκλογικής περιόδου.
 
Αυτούς δηλαδή που κατάλαβαν τη διακύβευση των εκλογών, που κατανόησαν τις δυνατότητες που υπάρχουν, που κατάλαβαν τα πραγματικά διλήμματα και τους κινδύνους και εντούτοις αποφάσισαν να μείνουν απ’ έξω και να αφήσουν τους άλλους να αποφασίσουν για αυτούς. Αυτούς που άφησαν το γείτονα να αποφασίσει ανενημέρωτος για το μέλλον τους και αυτούς που έμειναν στον καναπέ τους να βρίζουν και να εύχονται να αλλάξει κάτι.
 
Σ’ αυτούς ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας. Από τη μία μεριά η συντηρητική μερίδα, ενεργή, δυνατή, ανασκουμπωμένη, δραστήρια που παλεύει με νύχια και με δόντια να μην χάσει τα κεκτημένα της, να μην αλλάξει τίποτα, να μην αλλοιωθεί το πολιτικό σύστημα και από την άλλη η Ελλάδα της προόδου, της αξιοκρατίας, των επιβεβλημένων αλλαγών, της καινοτομίας και των νέων αντιλήψεων που κάθεται στον καναπέ της και αναλύει βρίζοντας και περιμένοντας να αλλάξει το πολιτικό σύστημα από μόνο του.
 
Γνωρίζω ότι όλοι αυτοί έχουν ως μοναδικό κριτήριο συμπεριφοράς, την έλλειψη εμπιστοσύνης στην κρίση της κοινωνίας. Γνωρίζω ότι θεωρούν ότι είναι συσσιφικό να προσπαθείς να πείσεις κάποιον που δεν θέλει να ακούσει ή που και ν’ ακούσει δεν καταλαβαίνει. Γνωρίζω ότι το θεωρούν χαμένο χρόνο να προσπαθούν να αλλάξουν την κοινωνία.
 
Ομως πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά μόνο στην ολική καταστροφή ή στην αναπαραγωγή ενός άθλιου και στρεβλού συστήματος συμβίωσης και διαχείρισης. Πρέπει να καταλάβουν ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να ζήσουν και αυτοί καλύτερα, είναι να παλέψουν συλλογικά και μεθοδευμένα και να ανατρέψουν τα δεδομένα φεύγοντας από την αντίληψη της ηττοπάθειας.
 
Σήμερα υπάρχουν όροι επανάστασης. Εχουμε νέο επίπεδο μόρφωσης και ενημέρωσης, άρα και πολιτικής συνείδησης, έχουμε νέες τεχνολογίες και έχουμε και νέες καινοτόμες δομές παραγωγής. Αρα δεν μπορεί ένα πολιτικό σύστημα που υπήρχε το 1960 και το 1970 να εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα.
Μόνο που ιστορικά μια επανάσταση χρειάζεται 100 ή 200 χρόνια επώασης. Σήμερα με τις νέες τεχνολογίες επικοινωνίας και το νέο επίπεδο μόρφωσης, μπορεί να χρειάζεται 50 ή 20 χρόνια. Η νέα παραγωγική τάξη της καινοτομίας έχει αρχίσει ήδη να εμφανίζεται. Και η διανόηση έχει ήδη αναλάβει το ρόλο της στους πανεπιστημιακούς χώρους και όλο και περισσότερο απαγκιστρώνεται από τις πελατειακές συντηρητικές σχέσεις και εκδηλώνεται μέσω των καινοτόμων τεχνολογιών.
Τι λείπει; Λείπει η πολιτική δράση και η σύγκρουση. Η πολιτική κοινωνική ομάδα που θα βγει να υπερασπιστεί αυτήν την επανάσταση  και να μετατρέψει πολιτικά την ιδεολογία σε ύλη. Μια κρίσιμη κοινωνική μάζα που θα εκφραστεί με έναν πολιτικό φορέα για να αλλάξει το νομικό καθεστώς και να επιβάλει αξιοκρατία, διαφάνεια, ίσες ευκαιρίες, απρόσκοπτη κοινωνική κινητικότητα, προστασία της καινοτομίας, και κρατική μέριμνα για την κατιούσα κοινωνική κινητικότητα.
 
Και αυτήν την πολιτική δράση και την σύγκρουση πρέπει να την υλοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι οι πολίτες. Δεν μπορεί να περιμένει ο ένας από τον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Πρέπει εμείς οι ίδιοι να βγούμε πολιτικά να πείσουμε, να ξυπνήσουμε, να αφυπνίσουμε, να καθοδηγήσουμε, να συγκρουστούμε και να φτιάξουμε τον πολιτικό φορέα που θα εκφράσει πολιτικά την παραγωγική δύναμη της καινοτομίας.
Μην περιμένουμε από τρίτους, που δεν τους αφορά η καινοτομία, να εγερθούν από μόνοι τους και να φέρουν την επανάσταση. Το 1789 η αστική τάξη συγκρούστηκε με την φεουδαρχία πείθοντας την τεράστια πολιτική δύναμη της εργατικής τάξης γι αυτό. Μια εργατική τάξη που δεν την αφορούσε σχεδόν καθόλου η επανάσταση αυτή και η ανατροπή του πολιτικού συστήματος.
Το 1968 που συντελέστηκε η επανάσταση της διανόησης που συγκρούστηκε με τα οικονομικά τζάκια και το συντηρητικό τότε πολιτικό σύστημα, έπεισε πάλι την αμόρφωτη εργατική τάξη γι αυτό που επίσης δεν την αφορούσε αλλά λειτούργησε πολιτικά για την ανατροπή.
 
Σήμερα η μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν έχει να λάβει από την καινοτομία παρά μόνο ένα μικρό κομμάτι από την διανομή του πλούτου. Με αυτήν την έννοια δεν μπορούμε να περιμένουμε από τους ψηφιακά αναλφάβητους να επαναστατήσουν. Πρέπει εμείς να τους πείσουμε με δράση και με επιμονή.
 
Οι 8Προτάσεις έδωσαν το στίγμα της συμβολής της τοπικής αυτοδιοίκησης στην επανάσταση της καινοτομίας. Η Εξυπνη Εξειδίκευση, οι αλλαγές των δομών και των λειτουργιών του δήμου με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η επιστημονική τεκμηρίωση των αποφάσεων και η συνεργασία με πιστοποιημένους ερευνητικούς οργανισμούς, η συμφωνία εταιρικής σχέσης, η ενσωμάτωση της κοινωνίας στις δημοτικές λειτουργίες και η ιδέα της ολοκληρωμένης εδαφικής ανάπτυξης ήταν ουσιαστικά η αυτοδιοικητική έκφραση της παραγωγικής δύναμης της καινοτομίας.
Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν υποδιπλάσιο της κοινωνικής πολιτικής δύναμής της. Και ο βασικός λόγος αυτού του εκλογικού αποτελέσματος ήταν η επικοινωνιακή αδράνεια και η αδιαφορία των ίδιων των ανθρώπων της παραγωγικής τάξης της καινοτομίας, που άφησαν τις συντηρητικές δυνάμεις να δράσουν ανενόχλητες στην επιδίωξή τους της αναπαραγωγής του παλιού σαθρού πολιτικού συστήματος που υποχωρεί μεν, αλλά με αφόρητα αργούς ρυθμούς. Hasta la victoria siempre!

 


Simple Disqus Comments