Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.
 για Νewsletter    

Εκτύπωση

Εκλογές 2014: Παλαιοκομματισμός ή δίκαιη κοινωνία; Του Άκη Παπαγεωργίου

on .

papageorgiouarthra

Εκλογές 2014: Παλαιοκομματισμός ή δίκαιη κοινωνία;
Ηρθε η ώρα να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι

Γράφει ο Ακης Παπαγεωργίου
Δημοτικός Σύμβουλος Παπάγου-Χολαργού
 
Σε προηγούμενο άρθρο μου, είχα γράψει ότι στις προσεχείς εκλογές του Μαΐου, πρέπει όλοι να απαντήσουμε το δίλημμα: «Τι Δήμο θέλουμε, Δήμο Startup ή Δήμο συσσίτιο». Μετά τις τελευταίες εξελίξεις το δίλημμα των εκλογών δεν είναι μόνο σε ποια κατάσταση θα είναι ο Δήμος μας το 2014, αλλά κατά πόσο θα αλλάξει το πολιτικό προσωπικό του Δήμου μας.  
 
Η 18η Μαΐου είναι μια ημέρα που θα κρίνει που θα πάει ο Δήμος μας το 2014-2020, αλλά και ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή, να επαναφέρουν την αξιοπρέπεια, να αξιοποιήσουν τις πραγματικές δυνατότητες του Δήμου σε σχέση με την ανεργία, την κοινωνική πολιτική, την εξυπηρέτηση, την επιχειρηματικότητα την εκπαίδευση κ.ά. και το σημαντικότερο να καταφέρουν να μην επιβαρύνουν τους Δημότες με επιπλέον οικονομικά βάρη. Για να πετύχουν όλα αυτά, και εδικά το τελευταίο είναι απαραίτητο το πολιτικό προσωπικό του Δήμου να αποτελείται από ανθρώπους με γνώσεις, ικανότητες και συγκεκριμένο πλάνο.
 
Δυστυχώς για ακόμη μια φορά, τα φαινόμενα που συναντήσαμε σε ολόκληρη την μεταπολιτευτική Ελλάδα, των βλαχοδημάρχων και του ταξίματος, δεν έχουν ακόμα εκλείψει. Βλέπουμε ακόμα και σήμερα στη γειτονιά μας, συνδυασμούς να προσπαθούν να «καταλάβουν» την εξουσία απλά για την «εξουσία» χωρίς καμία πρόταση, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς γνώσεις. Μαζεύοντας ανθρώπους με κοινά «ενδιαφέροντα». Ποια είναι αυτά; Η εξουσία και μόνο.  Βλέπουμε ανθρώπους και συνδυασμούς που ακόμα και σήμερα, «τάζουν» τα πάντα. Τάζουν θέσεις, τάζουν δουλειές, τάζουν προνόμια, τάζουν – τάζουν – τάζουν. Λες και δεν έχουν καταλάβει τίποτα από όλα αυτά που συνέβησαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Δεν έχουν καταλάβει ότι για να ζήσουμε όλοι «μαζί» σε μια ευνομούμενη κοινωνία πρέπει να μπουν κριτήρια και κανόνες. Δεν έχουν καταλάβει ότι το πρώτο πράγμα που εμποδίζει μια κοινωνία να πάει μπροστά είναι η έλλειψη σεβασμού στους θεσμούς.
 
Ειναι λογικό βέβαια από την μεριά τους να το κάνουν αυτό. Πρώτον γιατί έτσι έχουν μάθει. Αυτά είναι τα πολιτικά τους ερεθίσματα. Αυτή είναι η συγκρότηση τους και αυτή είναι η αντίληψή τους για την ισότητα στην κοινωνία. Δευτέρον, γιατί οι συγκεκριμένοι άνθρωποι υστερούν σε ικανότητες, γνώσεις και σε πρόγραμμα. Αν τα είχαν αυτά θα τα είχαν εφαρμόσει στο παρελθόν και ακόμα και σήμερα που κάποιοι είναι στη διοίκηση.
 
Θα είχαν εφαρμόσει
1) Την ηλεκτρονική διακυβέρνηση για να διευκολύνουν τους πολίτες όταν θέλουν να εξυπηρετηθούν. Θα μετέδιδαν τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου στο ίντερνετ, θα εφάρμοζαν την αρχή της άμεσης και ανοιχτής δημοκρατίας με την δυνατότητα του πολίτη να θέτει ερωτήσεις στους συμβούλους οnline.
2) Θα είχαν κάνει τεκμηριωμένες μελέτες στις αποφάσεις τους για την καθημερινή ζωή της πόλης μας (θέση λαϊκής, δρομολόγιο δημοτικής συγκοινωνίας, καθαριότητα κ.λπ.)
3) Θα είχαν ενισχύσει τις εναλλακτικές μορφές κινητικότητας, ώστε να κάνουν πραγματικά πεζοδρόμια που να μπορεί να περτατήσει ο κόσμος, θα είχαν δρομολόγιο από και προς το μέτρο τις ώρες αιχμής.
4) Θα είχαν ανοίξει το σχολέια μας στη γειτονιά, θα τα είχαν συντηρημένα, θα τα είχαν κάνει κέντρο γνώσης για όλους τους Δημότες ανεξάρτητου ηλικίας.
5) Θα είχαν αναμορφώσει το ρόλο της κοινωνικής πολιτικής και της υγείας στο Δήμο μας, όπως π.χ. το ρόλο του ΚΑΠΗ από ένα κλειστό κλαμπ 500 ατόμων και στους υπόλοιπους 19.500 συνταξιούχους που παραμένουν αποκλεισμένοι. Θα είχαν ανασυντάξει τα πολυ-ιατρεία του Δήμου ώστε να έχουν ουσιαστικό ρόλο στην προληπτική ιατρική σε συνεργασία με πιστοποιημένους ερευνητικούς οργανισμούς.
6) Θα είχαν επιμείνει στην τοπική ανάπτυξη, θα είχαν συστήσει γραφείο συμβουλευτικής υποστήριξης για τους τοπικούς επαγγελματίες, θα είχαν δημιουργήσει κυψέλη επιχειρηματικότητας, θα είχαν δημιουργήσει όρους place branding ιδιαίτερης ταυτότητας στο Δήμο μας.
7) Θα είχαν αξιοποιήσει τον πολιτισμό ως εργαλείο για την τοπική μας ανάπτυξη και την ταυτότητα μας, αξιοποιώντας τα τεράστια συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και τον περιβάλλον μας.
8) Θα είχαν αναμορφώσει τον τοπικό αθλητισμό, με την πραγματική υποστήριξη των σωματείων, και με την ουσιαστική δημιουργία μαζικού αθλητισμού για όλους τους Δημότες ανεξαρτήτου ηλικίας.
 
Θα τα είχαν κάνει αυτά αν μπορούσαν, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν. Εξάλλου για αυτό δεν έχουμε κανένα διάλογο σε επίπεδο θέσεων σήμερα 52 ημέρες πριν από τις εκλογές. Το μόνο που αναπαράγουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι φήμες. Ποιος είναι με ποιον. Ποιος υποψήφιος έκανε την καλύτερη μεταγραφή. Με τι όρους. Τι του έδωσε, τι πήρε. Η πλήρης δηλαδή αναπαραγωγή της μαύρης πλευράς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Φήμες που αναπαράγονται από συγκεκριμένους ανθρώπους προσπαθώντας να δημιουργήσουν ένα κλίμα υπέρ του ενός ή υπέρ του άλλου για να καταφέρουν να δημιουργήσουν μια ψεύτικη εικόνα, ώστε να καταφέρουν να προσεταιριστούν άλλους τοπικούς παράγοντες που ψάχνουν να δουν που θα κάτσει η «μπίλια».
 
Ομως πόσο απασχολούν όλα αυτά την τοπική μας κοινωνία; Πόσο απασχολεί την κοινωνία που πήγε ο ένας και που ο άλλος; Πόσο μάλλον όταν το 95% αυτών είναι ψέματα; Η απάντηση είναι «σχεδόν καθόλου». Λέω σχεδόν, καθώς υπάρχει ένα μικρό κομμάτι τις κοινωνίας που «τσιμπάει». Τσιμπάει όταν ακούει ότι θα του βολέψουν το παιδί, τσιμπάει όταν ακούει ότι θα έχει προνόμια αυτός και η «παρέα» και θα έχουν δυνατότητα να «μιλάνε» με τον Δήμαρχο. Τσιμπάει όταν ακούει ότι θα μπορέσει επιτέλους να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος για να το λέει στους φίλους του, τσιμπάει όταν ακούει ότι θα φτιάξουν το δικό του και μόνο πεζοδρόμιο. Βέβαια όταν μιλάς σε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους βρίζουν τους κακούς πολιτικούς που κάνουν ρουσφέτια, και ζητούν αλλαγές και αξιοκρατία, αλλά μάλλον η αλλαγή δεν περιλαμβάνει τον εαυτό τους.
 
Είναι πάντως ευχάριστο το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μαζευτεί σε πολύ συγκεκριμένες παρατάξεις. Τουλάχιστον ξέρεις ποιους ανθρώπους έχεις απέναντί σου, και ξέρεις πώς να τους αντιμετωπίσεις. Και είναι καλό γι αυτούς γιατί έχουν πράγματα να τους ενώνουν, ακόμα και αν πλασάρονται με νέο και ατσαλάκωτο επικεφαλής που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι χαιρετούρες.
 
Το δεύτερο ευχάριστο γεγονός είναι ότι το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν «τσιμπάει» πια, έχει πάρει την απόφαση της, να «ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι». Να μην εμπιστευτεί την κρίσιμη πενταετία του Δήμου, σε ανθρώπους που έχουν αποτύχει στη διοίκηση του Δήμου, που το μόνο που έκαναν ήταν αυξήσεις σε έξοδα εκδηλώσεων και εντύπων για να προβάλουν τη φάτσα τους. Εχει αποφασίσει να μην πάρει το ρίσκο να εμπιστευτεί το μέλλον της σε ανθρώπους που λόγω της άγνοιας τους, θα επιβαρύνουν τους δημότες με επιπλέον έξοδα τα επόμενα 5 χρόνια, όπως πχ. με τα απορρίμματα που διπλασιάζεται το κόστος που θα πρέπει να πληρώσει ο Δήμος.
 
Το ότι δεν τσιμπάει το βλέπω καθημερινά, επικοινωνώντας με τον κόσμο κατά την διαμόρφωση ενός κοινωνικού ψηφοδελτίου με προσωπικότητες της περιοχής μας, με επικεφαλής τον Χάρη Κουγιουμτζόπουλο. Βλέπω καθημερινά τη θέληση του κόσμου για να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες του Δήμου, και να είναι όντως μια διαφορετική μέρα η 1η Σεπτεμβρίου. Οσο για το μικρό κομμάτι της κοινωνίας που ακόμα τσιμπάει δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, έχουν αναλάβει το ρόλο των «χρήσιμων αφελών», αλλά αργά ή γρήγορα θα δουν την πραγματικότητα.