Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.
 για Νewsletter    

Εκτύπωση

(Κ.Δ.Ο.Α.) Κτηνώδης Δύναμη Ογκώδης Άγνοια. Του Χάρη Κουγιουμτζόπουλου

on .

 

xaris
(Κ.Δ.Ο.Α.) Κτηνώδης Δύναμη Ογκώδης Αγνοια
 
Φανταστείτε να είχαμε μια θέση εργασίας που απαιτούσε εξειδικευμένη γνώση μοριακής βιολογίας και να είχαμε τρεις αξιολογητές με απολυτήριο δημοτικού για να τους αξιολογήσουν.
Με ποιες γνώσεις αυτοί θα μπορούσαν να κρίνουν την επάρκεια, τις ικανότητες και την καταλληλότητα των υποψηφίων για τη συγκεκριμένη θέση εργασίας;
 
Κάπως έτσι μοιάζουν και οι δημοτικές εκλογές που έρχονται.
Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν δημοτική αρχή, χωρίς να γνωρίζουν τις δομές του δήμου και τις απαιτήσεις τους, το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον και τα πρωτόκολλα μέσα στα οποία θα λειτουργήσει ο δήμος, τις παραμέτρους λειτουργίας του δήμου και τους σχεδιασμούς που απαιτούνται και το κυριότερο, τις πραγματικές ικανότητες και γνώσεις των ίδιων των υποψηφίων.  
 
Οι πολίτες θα αρκεστούν στο «αυτός καλός μου φαίνεται».
 
Η πραγματικότητα αυτή έχει δύο παραμέτρους. Η πρώτη αφορά στις ορέξεις των αυτόκλητων υποψηφίων που βλέπουν αρκετές πιθανότητες να εκλεγούν αφού δεν πρόκειται να αξιολογηθούν σύμφωνα με τις γνώσεις τους και τους σχεδιασμούς που έχουν κάνει για το δήμο.
 
Η δεύτερη αφορά στην ελάχιστη πιθανότητα να επιλεγεί ο καλύτερος.
 
Μέσα σε ένα διάχυτο κλίμα σύγχυσης όλοι θα υπόσχονται τα πάντα και έτσι δεν θα παίξει κανένα ρόλο και δεν έχει καμία σημασία το τι υπόσχεται ο καθένας.
 
Οι πολίτες γνωρίζουν ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα καθαριότητας γιατι το βιώνουν καθημερινά, δεν έχουν ιδέα όμως το πώς θα μπορούσε να λυθεί. Οτι και να τους προτείνει κάποιος ως λύση, είτε θα την πιστέψουν από αφέλεια, είτε θα την απορρίψουν από δυσπιστία. Κανένας όμως δεν θα έχει τις γνώσεις να κρίνει την πρόταση με αξιολογικά κριτήρια.
 
Οι πολίτες γνωρίζουν ότι υπάρχει έλλειψη υποδομών στα σχολεία, στους παιδικούς σταθμούς, στις αθλητικές εγκαταστάσεις, δεν έχουν ιδέα όμως το τι θα μπορούσε να γίνει για να λυθεί το ζήτημα. Δεν έχουν ιδέα για τις διαδικασίες, τις κινήσεις και την συγκρότηση των υπηρεσιών που χρειάζεται για να χρηματοδοτηθούν αυτά τα έργα.
Αναγκαστικά θα αρκεστούν σ’ αυτά που θα ακούσουν, αν θα τα ακούσουν και είτε θα απορρίψουν τα πάντα από δυσπιστία, είτε θα πιστέψουν τα πάντα από αφέλεια.
 
Συχνά από τους πιο δύσπιστους ακούω την φράση «και που θα τα βρείτε τα λεφτά;» Και είναι αλήθεια ότι κανένας από τους υποψήφιους δεν μπορεί να δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση. Οχι βέβαια διότι δεν υπάρχουν λεφτά! Περίπου 6 δισεκατομμύρια ευρώ θα μείνουν αδιάθετα από το ΕΣΠΑ μέχρι το τέλος του 2015 που λήγει και ουσιαστικά η προγραμματική περίοδος του ΕΣΠΑ. Αλλά γιατί δεν γνωρίζουν ούτε εκείνοι, και δεν χρειάστηκε να γνωρίζουν, πως θα μπορούσαν να απορροφήσουν αυτά τα κονδύλια.
 
Αυτό άλλωστε είναι και το αντικείμενο της παρουσίασης των 8 προτάσεων για τον δήμο του Συλλόγου Εν Δράσει που διοργανώνουμε την Τετάρτη. Να μάθει ο κόσμος, να ακούσουν και οι πολιτικοί τους μηχανισμούς, τις διαδικασίες και τις πηγές χρηματοδότησης.
 
Να μάθουν ότι για να βρεις λεφτά και να κάνεις έργα χρειάζεται να έχεις ένα Επιχειρησιακό Πρόγραμμα με αλληλένδετες δράσεις που να υποστηρίζει η μία την άλλη και οι οποίες να εντάσσονται σε κοινούς άξονες που και αυτοί να είναι εναρμονισμένοι με τους στόχους της Περιφέρειας και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
 
Νομίζω ότι ένα τέτοιο πολίτικο σεμινάριο είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να προσφέρει ο Σύλλογος «Εν Δράσει» εν μέσω προεκλογικής περιόδου.
 
Διότι τα προεκλογικά προγράμματα πρέπει να είναι Επιχειρησιακά Προγράμματα και όχι χύμα ιδέες και υποσχέσεις.
 
Ενα σύγχρονο προεκλογικό πρόγραμμα πρέπει να μας λέει ποιός θα είναι ο στόχος φυσιογνωμίας της πόλης και με ποιές δράσεις και έργα προγραμματίζει ο κάθε υποψήφιος για πετύχει αυτόν το στόχο.
Θέλω η πόλη μου να είναι μια ήσυχη φιλική γειτονιά; Θέλω η πόλη μου να είναι μια λειτουργική πόλη με κάθε είδους εξυπηρετήσεις; Θέλω να είναι μια επιχειρηματική ζώνη; Θέλω να είναι μια πόλη κοινωνικής συνοχής; Θέλω να είναι μια πόλη πλούσια σε αστικές υποδομές;
Αλλα πράγματα πρέπει να κάνω για να φτιάξω μια ήσυχη γειτονιά, άλλα για μια λειτουργική πόλη, άλλα για μια επιχειρηματική ζώνη και άλλα για να πετύχω την κοινωνική συνοχή. Αχταρμάς και όλα, δεν γίνεται!
Κι όμως αν μιλήσει κανείς με τους υποψηφίους θα διαπιστώσει ότι θα τα κάνουν όλα. Και ήσυχη γειτονιά θα έχουμε, και πολλές εξυπηρετήσεις και πολλές υποδομές και επιχειρηματική ζώνη θα φτιαχτεί.
Ετσι εξασφαλίζουμε ότι δεν θα γίνει τίποτα, διότι όλα αυτά είναι αντιφατικά μεταξύ τους και κανένας δεν πιστεύει, ούτε απαιτεί να γίνει τίποτα.
 
Κανονικά αυτή θα έπρεπε να είναι η αξιολόγηση. Ποιά είναι η φυσιογνωμία της πόλης που μας προτείνει κάθε πολιτικός; Συμφωνούμε ή διαφωνούμε, κατά πλειοψηφία; Και ωραία πως σκέφτεται ότι μπορεί να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο; Εχει σωστή μέθοδο ή η πορεία που θα ακολουθήσει είναι λάθος κατά την δική μας κρίση; Και εκεί θα γινόταν και ένας ουσιαστικός διάλογος εμπλουτισμού, όχι μόνο από τους υποψηφίους αλλά και από τους πολίτες.
 
Το λέω και το ξαναλέω, ότι είναι χαρακτηριστικό όταν ο Ελληνας είναι μέτοχος μιας εταιρείας και θέλει να ορίσει μάνατζερ και διευθύνοντα σύμβουλο ψειρίζει την υπόθεση δέκα φορές. Τον κοιτάει από εδώ τον κοιτάει από εκεί, παίρνει πληροφορίες από ανθρώπους που τον ξέρουν, κοιτάει το έργο του και την δράση του μέχρι σήμερα, προσπαθεί να μάθει λεπτομέρειες για την υγεία του, συζητάει με ειδικούς, ελέγχει τις προδιαγραφές της δουλειάς και πάλι με μεγάλη επιφύλαξη διατυπώνει τη γνώμη του.
Οταν πρόκειται να αναθέσει σε κάποιον πολιτικό το μέλλον των παιδιών του, την περιουσία του, το περιβάλλον του και όλη του σχεδόν την ζωή, βλέπει μια φωτογραφία, ακούει και κανένα φίλο και πάει και ψηφίζει.
 
Αυτό οφείλεται στη χαμηλή προσδοκία, αλλά πάνω από όλα στην άγνοια. Αγνοια των δυνατοτήτων, άγνοια των ευκαιριών και άγνοια των απαιτήσεων. Μόλις τα τελευταία χρόνια με την κρίση ο Ελληνας άρχισε να καταλαβαίνει σε πόσο δεινή θέση μπορεί να τον φέρει ένας ανίκανος πολιτικός και πόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει γι αυτόν.
 
Ομως αυτό που διαπιστώνουμε από τις συζητήσεις τώρα που μπαίνουμε στην προεκλογική περίοδο είναι η βαθιά άγνοια που έχουν οι υποψήφιοι αλλά πολύ περισσότερο η αδυναμία των πολιτών να τους αξιολογήσουν. Και δεν μιλάω μόνο για υποψήφιους δημάρχους, αλλά και υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους. Μια αδυναμία που προδικάζει και το αποτέλεσμα.
 
Δυστυχώς τους υποψηφίους δημάρχους καλείται να τους κρίνει μια κοινωνία που έχει πλήρη άγνοια των απαιτήσεων και των προδιαγραφών. Μια κοινωνία που τελικά δεν ενδιαφέρεται να επιλέξει τον καλύτερο. Μια κοινωνία που τελικά δεν μπορεί να διακρίνει το ορθό από το λάθος.
Η δύναμη της κοινωνίας είναι τεράστια, όμως ανάλογη είναι και η άγνοιά της.